عشق حقیقی

عاشقی دردسری بود نمی دانستیم

حاصلش خون جگری بود نمی دانستیم

پر گرفتیم ولی باز به دام افتادیم

شرط، بی بال و پری بود نمی دانستیم

آسمان از تو خبر داشت ولی ما از تو

سهممان بی خبری بود نمی دانستیم

آب و جاروی در خانه ما شاهد بود

از تو بر ما گذری بود نمی دانستیم

این همه چشم به راهی نگرانم كرده

عاشقی دردسری بود نمی دانستیم

از تو ممنونم، نکردی جوابم
با حال خرابم ،توجمع گداها تو کردی حسابم
سالار زینب امیری حسینم و نعم الامیرم
هوا،هوای کربلا،هوای بین الحرمین
هوای شور و مستی و هوای گریه بر حسین
دلم دوباره پرزده،شبیه این کبوترا
حس می کنم پر میکشم تو آسمون کربلا

کاش میشد:بچگی را زنده کرد
کودکی شد،کودکانه گریه کرد
شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود
آن قیامت، که دمی بیش نبود
فاصله با کودکی هامان چه کرد ؟؟
کاش میشد ، بچگانه خنده کرد